Een poor Reegen Wöer - dat schull ik villicht to mien Dichten seggen, denn dat Noteeren geiht so gau, dat dor egentlig keen lang Överklleggen is, wo dat een un anner Woord nu na disse oder na de anner Reeg henhöört.
Villicht noch dat Woord, wo dat weer, in Sielbek, jüst gegenöver vun dat Huus an'n See, wo ik nu bald we'r wegfohrt bün.
Dat is een wunnerboor
Placken för mi, wo ik
hier sitten do an'n See.
dat Boot laat ik fein
liggen, umdreiht un
Baven na baben
de Bank achter'n
Brommelbusch
sogor 'n bet Land
een twee-Personen-Strand
de Wagens vun de
Straat de laat
ik susen un nfohren
kieh vun Osten
na West, wo du
de Wind hier baben
licht geegen di hest
man dat beten dat
hool ik lich ut
de is mi vun
de Nordsee ganz
anners vertruut
un de lütt Wellen
spälen hüüt mol so'n beten
Binnenmeer, ganz kort
sünd se, slagen een um
een hier an de Kant
wo ik
mi noch fastholen do
an dit lütt Book
un schriev dat
disse Seebedriev
vun Wellen, Wind
Wulken un
een ganz lütt bet
Sünn
mi uk denn
as Erinnern blifft
wenn dat Boot
hier al lang wedder
op de stille See
mit sien
Fischer in den
Morgen drifft.
