Dicht bi't Meer

Överall un allens op mal, dat heff ik al ümmer geern vörhatt un lang nich dat trechtkregen, wat ik vör Ogen harr.
Vun Gryphius heff ik na la dree Gedichten utwendig lehrt, bliev noch hier un dor haken, wat uk an de Sonett.ABBA liggt. Was sind wir Menschen doch ein Wohnahus grimmer Schmerzen.
Man mit dat Översetten, dor bün ik noch to ungedüllig vör, wenn ik höör, wo land de Profis doran sitten an een Veerzeile een ganzen Dag, dor wurr ik ja verrückt warrn, aver dat is uk to lichtfardig, wenn  een mit de Wöer so rumkleit un se utgeten deit, as ik dat nu mol geern do. Heff wat in de Maak, man dat is egentlig to groot för mien lütte Riemelkunst. Dorum stell ik een lütte Poesie vun vör't Opstahn rin. Schall dor nu uk bald henfohren un kann mi denn ja ankiekjen, wat dat so henhauen deit.

Dicht bi't Meer
wiet weg vun'n Häven
ünnern Wind
achtern Diek
uk pickig Eer
mank Lüüd ehr Leven
vun de "Weetst du noch"-Snack
na de Standard-Spraak
ut Unkel Jehann sien lütt Laden
na't Gewerbegebiet
in'n Nu över de Damm
un torüch
wo över'n Karkhoff
de  Heimatsteern lücht.

T.V.I.